Na tym to wszystko chyba się opiera, że powstają modele, które potwierdza (lub nie) empiria, lub odwrotnie – pojawiają się obserwacje, do których powstają modele. I wszystko w porządku, bo przez wieki jakoś to działało, jednak zawsze istniały pewne perspektywy – wydawało się, że z czasem uda nam się coś potwierdzić lub obalić. Podobnie jest nawet z tymi biednymi karłami, ktoś w końcu znalazł dwa takie, które spełniają wymagania teoretyków. Jednak w przypadku teorii strun… Choć z pewnością masz rację w tym, że nie wiemy, co nas czeka – podobnie jak kiedyś pewnie nie mieściło się nikomu w głowie, że będziemy zastanawiać się z czego składa się otoczka maleńkich gwiazd setki lat świetlnych stąd, pewnie też za 100 lat (bo ja wiem, strzelam tylko!) teoria strun będzie wykładana w szkole podstawowej:P

Może kiedyś uda się zweryfikować również inne modele teoretyczne, ale znając teoretyków zawsze coś “wykombinują” a potem reszta musi znaleźć sposób na potwierdzenie lub obalenie mrzonek teoretyków.

A na zdjęciu – tak, białym karłem jest niebieska plama (hmmm…)